Een culinaire motorrondreis, hoe het allemaal begon

Als je een aantal hobby’s samenveegt en van die combinatie probeert wat moois te maken, dan kan het alleen maar leuk worden. Ik ben gek op motorrijden, ik mag zeggen dat ik avontuurlijk ben en ik vind koken verschrikkelijk leuk, daarbij lees ik ook nog graag strips.

De grondslag voor de hele reis is gebaseerd op de strip “De ronde van Gallië” van Asterix en Obelix.

 

Het leek me altijd leuk om deze reis een keer te maken en de afgelopen 10 jaar denk ik steeds: JA! ik ga het NU doen! en dan kwam er weer wat tussen. Nu lijkt het eindelijk zover te komen en is de voorbereiding in volle gang.

Al een tijdje geleden ben ik begonnen met het maken van routes. Want, zo heb ik geleerd, dat is leuk en verslavend en de voorpret is af en toe groter dan de daadwerkelijke pret.

Uiteraard, de route voor de vakantie is in grote lijnen snel gemaakt: trek een punt van A naar B en klaar… denk je. Maar zo gaat dat bij mij niet. Elke kilometer zal minutieus worden uitgestippeld… om in de praktijk volledig te worden vergeten 🙂
Want wees eerlijk, zo zijn wij Nederlanders door de jaren heen toch “groot” geworden? “Daar is het doel en dat is ongeveer de richting. Hoe je het haalt is jouw zorg.
Zo zijn mannen als Willem Barentsz, Abel Tasman en noem ze allemaal maar op bekend geworden.
Zo vergaat het mij ook deze keer weer bij mijn voorbereidingen. Ik weet waar ik heen wil (dat heeft Goscinny voor mij opgeschreven), ik stippel de route uit en achteraf maar kijken of het de juiste is. Maar wel flexibel in je mogelijkheden zijn!

Om het niet al te moeilijk te maken, heb ik een paar wijzigingen aangebracht: ik ga echt niet IN elke grote stad naar een winkeltje zoeken om de waren te kopen (ik zie me daar al dwars door Parijs rijden…) en de route is enigszins aangepast aan mijn woonplaats. Het is een beetje van de gekke om eerst naar Bretagne te reizen en daar pas het verhaal te starten. Dan schiet je volgens mij je doel voorbij. Mijn doelen zijn: de Ronde van Gallië genieten, lekker motorrijden en lekker eten (maken) en ook nog ontspannen (het is per slot van rekening vakantie).

Choices, choices, what choices?

Het maken van de route is nu alleen nog detailwerk, finetunen. Daar kom ik wel uit.
Maar er zijn meer dingen die voorbereid moeten worden, zoals de loop van het verhaal, de juiste ingrediënten, de recepten, etc. Keuzes, keuzes, keuzes…
Ik kan ook niet alle spullen halen en meenemen, want wees eerlijk: in Bordeaux oesters kopen en die 3 dagen achterop de motor binden gaat niet echt fijn worden.Uiteraard moeten ook deze keuzes in weloverwogen beslissingen worden omgezet. En het liefste vóór de reis begint!De loop van de route is iets anders is dan die in het boek. Dat maakt uiteindelijk voor wat en waar ik iets maak niets uit. Ik wil wél het boek zoveel mogelijk volgen, maar niet ten koste van alles.De loop is bv ook beïnvloed door het tijdstip van reizen en mijn overige wensen. Ik wilde nl. weer eens heel graag de Route des Grand Alpes rijden. En nu is het zo, dat deze in begin juni nog best dicht kunnen zijn. Zaak is om dus zo laat mogelijk daarmee te beginnen. Daarom heb ik de route omgedraaid en reis ik eerst over het vlakke Franse land en besluit eind juni/begin juli in de bergen. Zo is de kans dat alles open is een stuk groter.

De laatste dagen voor de reis

Nog een paar dagen en ik ga. Inmiddels is er het één en ander veranderd aan de reis.

In eerste instantie lag het in de planning om via de westkant van Frankrijk naar het zuiden af te zakken en via de oostkant weer de terugreis te rijden.

In grote lijnen blijft dit ook zo, maar Lyon wordt niet op de terugreis bezocht, maar op de heenreis.
Waarom? Een aantal redenen: Zo doe ik de route van Asterix volledig vóór mijn “echte” vakantie en sluit ik het na een week af.
Een andere reden is, dat ik nu niet het toch wat saaie stuk van Parijs naar Bordeaux in één stuk ga rijden, maar ik doorkruis Frankrijk als het ware. Met als voordeel dat ik bijvoorbeeld door de walgelijk mooie Auvergne ga rijden.
Als laatste kan ik de terugreis mij helemaal opmaken voor een rit door voornamelijk berg- en heuvelachtig gebied (Alpen, Jura, Vogezen).
Zijn er dan geen nadelen? Nou niet eens echt grote nadelen. Als ik er dan één moet noemen: ik zit op de heenweg 1 dag langer op de motor… Naja, elluk voordeel hep z´n nadeel 🙂

De laatste puntjes op de i

Eindelijk staat de route nu helemaal vast. De laatste kleine wijzigingen zijn aangebracht. Nou ja vast, niet echt vast natuurlijk het is een suggestie die ik mezelf doe waar ik het beste heen kan rijden. En om de dagafstanden van ca. 350km maak ik me geen zorgen. De meeste hotels zijn nu via Booking.com besproken. Het voordeel daarvan is, dat je niet lang hoeft te zoeken naar een hotel en je een redelijke periode hebt om te annuleren. Want we blijven natuurlijk “avontuurlijke motorrijders”!

Op de heenreis zal ik achtereenvolgens overnachten in Reims, in de buurt van Parijs, Digoin (120 km van Lyon), bij Bordeaux, dan een dorpje tussen Castres en Beziers in het nationale park Haut Languedoc.
Al je dit naar gebieden vertaalt, dan rijd ik achtereenvolgens door de Eifel, Luxemburg, Ardennen, Bourgogne, Massif Central, Auvergne, Entre Deux Mers, Tarn, Provence en ik zal nog best wat vergeten zijn. Lijkt me een mooi vooruitzicht.

Ik vond het alleen een beetje vreemd dat in de buurt van Bordeaux nagenoeg alles vol zat. Ja de hotels waar je voor een schamele € 200,00 en meer per nacht kon verblijven zijn nog wel vrij, maar de gangbare hotels zijn volledig uitverkocht en een F1 of Premier Class bespreek ik niet. Totdat ik bij een hotel een “Vinexpo-aanbieding” zag.
Even googelen en jawel hoor, net als ik daar ben is er de Vinexpo: “Salon international du vin et des spiritueux”. Dat heeft níets met spiritisme te maken, maar alles met sjuipen en nee ook niets met toverdrank 🙂

De laatste dag zal ik voornamelijk de laatste dingetjes doen. Motor daar waar nodig poetsen, maar niet te gek natuurlijk hij hoeft echt niet naar een showroom. Rekje opbouwen. Tas inpakken. Medicijnen afmeten voor de komende weken. Én medicijnenpaspoort niet vergeten! Tsja, Nederlanders, pillen en Frankrijk, het is niet een ideale combinatie is gebleken. En verder relaxt naar de zondag toeleven.

Morgen wil ik rond 10:00 uur vertrekken. Het weer ziet er goed uit, maar de periode is te lang om mijn regenkleding niet mee te nemen. Maar direct bij de hand hoeft het niet te zijn.

De trip naar Reims

Eigenlijk is het elke keer hetzelfde liedje, als ik op vakantie ga, dan ben ik eerder dan de wekker wakker en heb ik een ‘Oh god als ik maar niks vergeet’-stress. Niet ernstig, meer zo’n vreemd gevoel in je buik. Niet echt misselijk eigenlijk een beetje weeïg gevoel.
Op het moment dat ik weg ben is het gewoon over. Net als nu. Ik ben samen met Lord Vuccaduck nog niet de straat uit en ik voel me kiplekker! It geet oan!

In tegenstelling tot veel andere ritten heb ik er nu expres voor gekozen om het rustiger aan te doen: minder kilometers per dag maken, nóg meer genieten van de omgeving, op tijd rust nemen, etc. etc. etc.
Dat lukte in het begin heel goed, elk uur even stoppen, nog even mijn neus bij Ben en Hetty laten zien. En daarna ging het ”fout”. Het ene stemmetje in mijn hoofd zei (ja, haha ik hoor stemmetjes:-D ) ”straks weer stoppen Lex, bij de eerste de beste gelegenheid” en het andere stemmetje zei ”nog GEEN geschikte locatie gezien, behalve dan die paar wegrestaurants, je kunt beter doorrijden, douchen en genieten van alles dat Reims te bieden heeft”. Vandaag heeft het 2e stemmetje gewonnen. Ik heb zelfs al de tankbeurt die morgen gepland staat gedaan. Mooi voor op het schema!
Toch houd ik na 360 km, als ik mijn motor in de garage van het hotel stal, een dubbel gevoel. Ok ik was ruim op tijd ”binnen” maar ik had toch op z’n minst wat meer foto’s mogen maken. En door het relatief geringe aantal kilometers dat ik heb gereden is de ”kont” goed in vorm, maar ik voel nu al aan mijn klompen dat de ”kont” dit geen 7 dagen volhoudt. Ik hoop (en ga er ook een beetje vanuit) dat vanaf morgen het eerste stemmetje wint.

Dan de reis. Lekker relaxed wel. Zoals aangegeven, niet teveel kilometers en zeker het Franse gedeelte was VOLOP genieten. Naar mijn gevoel heb ik urenlang gereden zonder ook maar iemand tegen te komen. En dat midden in het Champagne-gebied. Niet zo vreemd als je bedenkt dat ik de meest witte supergebleekte weggetjes heb genomen. Wie wil daar nu rijden… IKKE! Wellicht dat ik hierdoor gewoon door ben gereden, ik zat echt in een flow.

Terwijl ik dit stukje schrijf zit ik midden ergens in Reims op een terras. Een leuk centrum, maar ik zal die Fransen nooit begrijpen, want op de promenade moet je oppassen dat je niet door een auto wordt geschept. Ik kende Reims alleen qua naam (vanuit een strip en vanwege de Champagne) maar ik vind het een beetje tegenvallen. Weinig over Champagne in het centrum te vinden, niet de allure van Parijs, Lyon of Bordeaux (waar ik al wel eens ben geweest), maar ze hebben wel een

Overigens smaakte het kleintje Hoegaarden prima 🙂

In Reims (volgens het verhaal uiteraard Durocortorum) haalde Asterix Champagne en wie het verhaal kent, weet dat een fles Brut best een gevaarlijk wapen kan zijn.
Met Champagne een recept verzinnen zal niet zo moeilijk worden en de kans is groot dat ik iets met ijs doe 🙂